ممنون
نمی دونم چی بگم
(یکی از پیام ها رو که ندیده بودم و قبل از تایید نمایش داده شده بود به درخواست خود نویسنده پیام پاک کردم)
من حالا حالا ها قصد رفتن ندارم...اما... بگذریم ... البته همه دوستان شما هم با نظر شما موافق نیستن (حداقل دو سه نفر رو می دونم) از نمره هایی که در ارزشیابی اساتید به من دادن معلومه که چقدر دوستم دارن!!!!!!! هر جور هم که بنویسن یا نمره بدن من اونا رو دوست دارم و نسبت به اونا احساس تعهد می کنم . اصلاْ گاهی وقتها اگه واقعا کسی رو دوست داری ممکنه کاری رو انجام بدی که باعث ناراحتی اون بشه ... همیشه نمی شه در جریان تعلیم و تربیت با تساهل و تسامح پیش رفت گاهی وقت ها قاطعیت و سختگیری هم لازمه آموزشه ، حالا در این بین ممکنه چند نفری هم ناراحت بشن اما ما (به عنوان مربی و تعلیم دهنده ) باید به اصولی که بهش معتقدیم پایبند باشیم.
اگه کاری رو که می خوایم انجام بدیم ، مطمئنیم که درسته و بهش ایمان داریم و فکر می کنیم که برای تعلیم و تربیت شاگردانمون لازمه باید انجام بدیم... حتی اگه همه شاگردانمون از ما ناراحت بشن و یا حتی متنفر!!! اونها بالاخره یه روزی فلسفه عمل ما رو خواهند فهمید...اگه هم هیچ وقت متوجه نشن لااقل ما پیش وجدانمون سربلندیم و میتونیم با افتخار بگیم که: کاری رو انجام دادم که برای شاگردام لازم بود و مفید... حالا هر کی هر چی م یخواد بگه
والسلام
بدرود
