تا که بودیم نبودیم کسی

                                  کشت ما را غم بی هم نفسی

 

تا که رفتیم همه یار شدند

                                                  خفته ایم و همه بیدار شدند

 

 

قدر آئینه بدانیم چو هست

                                            نه در آن وقت که آئینه شکست